ادعای احمدالحسن، ادعایی خلاف قول علما در مساله رجعت

صرف نظر از وضـعیت سندی بسیار ضعیف و غیر معتبر بودن روایـات مورد استناد احمدالحسن، باید این نکته را نیز مدنظر داشت که این احادیث از نظر دلالت نیز بـه عـنوان احادیثی شاذ و غیرقابل قبول نزد علما تلقی می شوند. زیرا طبق احادیث مسلم شیعه، بعد از شهادت امام زمـان(عـجل اللّه تعالی فرجه الشریف) آغاز دوره رجعت است. لذا بـرخی از علمای شیعه، احادیث مزبور را بـر فـرض صحّت بر دوران رجعت حمل کـردهاند. پس مـقصود از دوازده یا یازده مهدی، همان ائمه هدی(علیهم السلام) می باشند که پس از ظهورامام زمان و شهادت آن حـضرت بـرای انتقام گرفتن ازقاتلان شان آن هم بـه مـدت کـوتاه(چهل روز) قیام می کنند.
شیخ مفید در کتاب ارشاد، درباره این احادیث می نویسد: «بعد از دولت حضرت قائم(عجل اللّه تعالی فرجه الشـریف) بـرای کسی دولتی تشکیل نمی شود مگر آنچه این روایـت بـر آن دلالت مـیکند که فرزند (فرزندان) او اگـر خـدا بخواهد، قیام می کند. البته این روایت به صورت قطعی ثابت نیست. اکثر روایات بر این معنا دلالت می کند که حضرت مهدی(عجل اللّه تـعالی فـرجه الشـریف) نمی رود مگر چهل روز قبل از قیام قیامت که در آن فرج صورت مـی گیرد و علائم خروج اموات و قیام قیامت برای حساب و کتاب آشکار می شود».
علاّمه مجلسی نیز پس از نقل آن احادیث، در کتاب بحارالانوار می نویسد: این اخبار، مخالف مشهور است و راه تاویل آن دو صورت است. راه اول اینکه مـراد از دوازده مهدی(هدایت شده) همان پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) و سایر امامان(علیهم السلام) به استثنای امام زمان(عجل اللّه تعالی فرجه الشریف) است؛ به این معنا که ملک آنها (در هنگام رجعت) بعد از امام زمان خواهد بود. راه دوم این اسـت کـه آن دوازده مهدی از اوصیای امام زمان(عجل اللّه تعالی فرجه الشریف) هدایت گران خلق در زمان ائمه(علیهم السّلام) در هنگام رجعت اند. زیرا زمان نمی تواند خالی از حجت باشد. اگر چه اوصیای انبیاء(علیهم السلام) نیز حجج هستند.
به هر حال تمسک به این احادیث شاذ و ترک شده نزد علما و چنان برداشت های خلاف ظاهر و تأویل های بی دلیل از آنها، برای کسانی که کوچک ترین آشنایی با علوم اسلامی داشته باشند، عمق بی پایگی ادعاهای احمدالحسن را نشان می دهد.

سلام بر مسافر ؤمان...